OWTe - Olense WielerTerrroristen

MTB: Patrick, Peter en Chris / niet-MTB: Luc, Fred en Paul
Forfait: Wim(ziek aan't worden), Fons
Weerbericht: droog en betrokken(2°-1°C)
Afstand: 62km/83km

Vandaag werd ons peloton opgedeeld in 2 groepjes; de jongens vertrokken om 8u30 .... en de meisjes een half uur later
De Capitaine had afgemeld wegens opkomende ziekte en 't Spook moest het huishouden beredderen nu zijn vrouwke in't hospitaal ligt.

Vermits ik bij de eerste-groep hoor gaat het verslag voornamelijk over onze bosrit gaan natuurlijk.
Wegens de eertse kou had den oLT het zo niet voorzien om eerst lang in de kou naar Turnhout te rijden dus kozen we voor de dichterbij gelegen Kastelse bossen om het plaatslijke bloso parcours af te hossen .
Een lichtelijk teleurgestelde LT zorgde er dan maar voor dat de aanloop wat langer werd, en via de plaatselijke kleine wegeltkjes reden we naar de Langstraat om dar iets verder de bossen in te duiken en dan toch nog via het kanaal de Larumse brug op te klimmen.
Daarna via den achterdoor naar de Ark en iets verder het paardenspoor op, een kleine hel zeg maar, om zo in het gehucht Goor aan te komen waar de Kannibaal de leiding krijgt om de eerste klim te leiden naar de aansluiting van het Bloso parcours.
De aanleg van de N-Z verbinding houdt ons nog lang niet tegen en via de triple klimmekes van de Kastelse heuvelrug komen we iets verder na een stukske asfalt aan de 'Kaboutersberg' achter de Mast.

Aanwezig: Peter, Patrick, Chris, Wim, Fons en Carl(30km ?)
Solo-koers: Luc(78km)
Weerbericht: droog, bikke zever(6°-8°C)
Afstand: 84km

De gereden MTB-track(en zelfgenomen foto's) kun je alvast hier vinden:
  http://www.a-trip.com/tracks/view/94918

Vandaag zouden we de VTT van Wechelderzande aandoen, dat betekent dus eerst een wegritje van ongeveer 18km. Dus om 8u30 vertrokken met zen drieën(de luitenanten en de Kannibaal) om aan "De Wellens" de Capitaine en 't Spook op te pikken. Bleek dat 't Spook al was gaan vliegen en naar de inschrijving was, hij had zo al een kleine 20 minuten 'voorsprong' genomen.
Thuisrijder Carl was ondertusen ook al met zijne maat vertrokken aan de start.

Bijna-thuisrijder Koen had te kampen met een haperend achterwiel en zou in zijne nest blijven liggen terwijl Marcel, met nen hoge hartslag, dan weer zijn nest uitkroop om met zijne colnago een solo ritje te gaan doen. En rookie Dirk moest dan weer gaan 'werken' op de CM ? Op ne zondagvoormiddag ? Hier klopt iets ni zalle ...feesje ja !!
 

... na een nachtje vorst konden we kiezen voor een rit op de weg of de MTB-tocht van Herenthout OF met de MTB in het wiel van de koersfietsen.  

Aanwezig: Peter, Fred, Dirk, Patrick, Paul, Chris, Fons en Luc
Weerbericht: zonnig en droog(1°-4°C)
Afstanden: 78km(race)/65km(MTB)

Bon, vandaag bijeenkomst om 9u dus ..... de ene helft koos voor de baan en de andere helft voor de geplande jaarlijkse MTB-tocht in Herenthout; de 6de Memorial Gert Heylen.

De 'wegtoeristen', Dirk en Paul met de MTB(!), gingen in Oevel eerst nog Marcelleke oppikken om dan de kanten van de Houterenberg te omzeilen .... tja meer kan ik er ook niet over vertellen ik was met de Kannibaal en de oLT op weg naar 't Kapelleke. 't Spook was al om kwart voor negen vertrokken aan de start, hij had dus drie kwartier voorsprong genomen, slim. 

Wij besloten dus om niet in te schrijven maar direct aan te sluiten aan het bos in Zelle om dan via het sportterein in de Herenthoutse single tracks te duiken.
Tijdens de verbindingswegen legde de Kannibaal er duchtig de pees op, in de Merode bossen deed den LT dat dan weer op zijn beurt, den oLT moest lossen.

Dit jaar hadden ze aan de kruiskesbergen een extra lusje ingebouwd, modder everywhere there, en de nieuwe wielen van de Kannibaal sneden erdoor als door boter, den LT kon met moeite aanklampen deze keer. De bevoorrading was dit jaar verplaatst naar Bevel,  achter het volgende bos dus, 't Spook was ook daar al lang gaan vliegen dus konden we daar even terug verzamelen. 

Aanwezigen: Carl, Peter, Patrick, Fred, Luc en Wim
Weerbericht: droog (7°)
Afstand: +- 80 km

De dag kondigde zich zeer nat aan, maar gelukkig stopte de regen rond 7.00. Daarmee verdween ook elke rede om in ons bed te blijven liggen. (Behalve voor soldaat Dirk die alleen buiten komt als’t nat is). Na het wisselen van de nieuwjaarswensen en het tellen van de troepen, bleek dat wij met 6 waren. Begin januari en allemaal met de koersfiets! Waar gaan wij dit schrijven: er zijn geen winters meer meneer!

Enkel de kannibaal had zijn Merckx op stal gelaten en was met de MTB. Zonder ontbijt en met de MTB: een combinatie die zeer kan doen! De Capitaine had deze keer zijn huiswerk gedaan en had een rit richting Paalse Plas in gedachte (en op de GPS).

Vertrekken via Schambraken, achter den Hik en over de Antwerpse steenweg. Naar de Doornboomstraat en via de Breugelhut naar Winkelomheide. Carl besloot slim om het kopwerk over te laten aan de anderen. De Kannibaal op tractorbanden draaide vlot mee; met een snelheid van rond de 30 zorgde de MTB banden voor een mooi bijpassend geluid.

In Berg en dal draaide we de snelheidsknop iets lager, Carl was aan’t warm lopen. Eens in Gestel kwamen de windmolens in zicht. Eventjes de weg op om over het Albertkanaal en de E313 te gaan. Op de bruggen werd er zowaar reeds gespurt! Den overgang was blijkbaar niet alleen eten en drinken.

Via enkel alternatieve kleinere wegen naar Oostham (richitng de Fox) om zo in Tessenderlo aan te komen (aan de Railbikes). Tegen de gebruikelijke richting in en via nog meer alternatieve wegen en het fietspad naar Paal.

Ondertussen hadden de meeste al wel door dat het parkoers gelijkaardig was aan de omgekeerde LA toer “maar dan via andere wegen Ondertussen waren wij aan de Golf en de Paalse Plas aangekomen. De inrit van de  Millennium Golf verbaasde iedereen. Maar de rit rond het water zorgt voor een mooi intermezzo en (buiten de Majoor) had vermoedelijk niemand dit stuk al eerder gedaan.

Ondertussen  was de moed van Carl tot in zijn sokken gezakt en zocht naar een terugweg tegen 22 a 23 km/uur. Ondanks het afraden van de anderen (wij rijden ook terug, er is veel wind en het is windop terug, …) reed Carl alleen richting huis.

Ondertussen was de windaf af en was het windop rijden begonnen. Een stevig windje, dat gaat nog zwaar worden. Via kleinere, maar ombekende wegen richting Schaffen. Om in Vleugt te geraken moesten wij de heuvelrug op. Een klein hellingske dat precies 2 keer stopt maar blijft doorgaan, in tegenstelling van enkelen dit toch moesten gaan zitten om te bekomen..

Via Vleugt naar Schaffen dorp om dan in plaats van naast het vliegveld te rijden terug richting Tessenderlo te rijden. Zo binnendoor naar Averbode, via Mie Maan naar Westerlo. Ondertussen begon het MTB rijden toch wat zwaar te worden om kop te doen. Op de heuveltjes achter Mie Maan liet Luc zeer vriendelijk het klimwerk over aan de anderen. 39 km/uur was de max en de twee of drie in mijn wiel deden verwoed moeite om in het wiel te blijven.

Pas achter Westerlo zagen wij Luc terug, Zijn licht was uitgegaan omdat zijn trainingsafstand was overschreden. Hij had zelfs geen goesting meer om naar Den Hoek te gaan (Goede voornemens?).

Ook de brug over het Albertkanaal was er te veel aan voor de Kannibaal. Misschien moeten wij hen wat meer verplichten om de MTB te pakken. Hem kennende, gaat dit ook maar een paar weken duren, vooraleer hij ons er met de MTB ook afrijd.

Den Hoek zorgde voor de hergroepering  en voor sandwiches. De eerste Trippels van het jaar werden met plezier naar binnen gewerkt.

Al bij al is de kop van 2012 eraf. Hopelijk zijn de doelen gezet en staat iedereen er klaar voor om er een spetterend 2012 van te maken.

PS: Ondertussen zijn wij al met 7 voor de Alpen   

Voor de ganse OWTe ploeg en familie: Een gelukkig en gezond 2012!

Aanwezigen: Peter en Wim

Weerbericht: miezerig (10°)
Afstand MTB Tocht: zeker 48 km

2e kerstdag en MTB in Poederlee. De laatste twee jaar was het schaatsen of langlaufen. Deze keer was de temperatuur rond de 10 graden en was de sneeuw verandert in Slijk. Dat dachten de meeste toch. Vandaar de grote (?) getallen waarmee OWTe opdaagde.

Nog voor de Capitaine was opgestaan hadden er al twee afgemeld en de derde had oLT geïnformeerd. D.w.z. dat de twee overblijvende moedigen elk apart naar Poederlee reden en elkaar tegen kwamen aan den doornboom.

Inschrijven en wachten tot 9.15, maar ook de plaatselijke OWTer daagde niet op. Ondertussen bleek dat er een pak vrouwelijk MTBers ons pad gingen kruisen.

We waren nog niet rond het voetbalveld of de eerste vrouwelijke voorganger slaagde erin om iedereen op het verkeerde been te zetten, iedereen voet aan de grond. Gelukkig maakte het zicht veel goed. Even uitrusten en dan op zoek naar de volgende groep. Ondertussen was al wel duidelijk dat het vettig was, maar niet de vettige natte brui die iedereen had verwacht.

Surfend van groep naar groep vlogen de kilometers er snel af. De Capitaine probeerde de kalkoen er nog voor de bevoorrading uit te werken. Er werd enkel even uitgerust om van het zicht te genieten. Ondertussen was Katrien Van Looy ons voorbij gevolgen met in haar wiel wel 20 man. Te hoog gegrepen voor ons. Wij moesten ons beperken tot bereikbaar wild (gelukkig was er genoeg op pad).

De laatste babe was een roze. Met de slogan MTBBabe goed zichtbaar. Onze oLT (blijkbaar een kenner) wist te vertellen dat deze madammen een website hebben (Zie hier de link; http://www.mtbabescyclingteam.com/ ).  Blijkbaar was het MTB Babe Eva die wij voorbij zijn gereden.

De eerste deel van de hel was nog te doen maar het tweede stuk was pompen. Gelukkig was de rest vettig maar niet echt slijkerig of nat. Eigenlijk ideaal maar lastig. Enkel de miezerige nevel zorgde ervoor dat wij een beetje nat werden (en misschien ook wel van het zweet)

Nog even door het bos waar ’t Spook vorig jaar ging liggen om zo in de buurt van Wechelderzande uit te komen. 100 meter voor de bevoorrading had de oLT een onbehagelijk zijne zaal stond los. Bevoorrading en zadel vastzetten dus.gevoel;

Daarna langs de bekende wegen de laatste 20 km afwerken (Via de golf, naar E34 en zo naar Pulderbos) In Gierle de laatste zware stukken afmalen. Ondertussen bleek dat het beste er bij de meeste toch afwas. Des te beter voor ons, meer volk om voorbij te steken.

Nog even via huis Koen en dan terug naar de Kantine.

Na de nodige consummatie zijn wij moe maar voldaan richting huis gereden. Onderweg probeerde de vuilniswagen van de IOK een voorliggende wagen ook tot afval te herleiden. (Blijkbaar staat er ook ABS op die camions. Gelukkig voor de auto voor hen)  Aan de Mac Donalds gingen wij elk onze weg

Zo kuisen wij graag: