25-06-09

Allemont 2009

Alpen2009

17 juni: vertrek Olen
Vertrek om 6u: den oLt heeft de eer om als eerste chauffeur te spelen en gaat vervolgens de Majoor, Ltee, 1ste soldaat  Koen en de Capitaine de la rue ophalen.
DSC04337

De koffers waren reeds de dag voordien geladen, het handtasje van Koen inbegrepen Knipogen, dus zaten we omstreeks 6u45 reeds op de snelweg richting  Allemont.
Den LT had voor de muzikale omkadering moeten zorgen, een perfecte keuze zorgde ervoor dat geen enkele chauffeur in slaap zou vallen.
Na den oLT nam de zwaarbepakte Capitaine het stuur over ergens net over de grens in Luxemburg. Frankrijk ....de gps stuurde ons naar de route du soleil.ergens in FrankrijkergenInFrankrijk
Fotograaf







Ergens halverwege Frankrijk ....de gps stuurde ons naar de route du soleil nam 1ste soldaat Koen over  en convayeur Meliske speelde deejay, hier kunnen de DeWaele broers nog eens een puntje aanzuigen ....
Ergens in de namiddag neemt den LT dan over en na de laatste peage rijdt hij door tot in Allemont (niet met een D!), de Majoor mag tijdens de terugreis ook wel eens aan het stuur komen zitten.

Omstreeks, a peu pret, iets na de vijven 17u30 arriveren we dan aan ons fietshotel “La Douce Montagne”, nog net op tijd voor ons eerste pastabuffet.  
LaDouceMontagne

De voorziene opwarmer, Col d’Ornon, wordt niet gereden, dik tegen de zin van Meliske, in de plaats maken we een korte wandeling in het dorp, veel te zien overigens, deeuh.
Na de lunch, om 19u30 stipt(ze komen ons van het terras halen), is het dan tijd voor een korte bespreking van de rit naar Alpe d’Heuz bij een Leffe of een Duvelke.
Rond 22u30 kruipen we dan onze nest in want morgen is het vroeg dag !!


 

 

18 juni: Alpe d-Heuz- Col de Sarenne- Les deux Alpes – Richelroute
Weerbericht: broeierig heet(17°-35°C!!)
Afstand: +- 97 km
Pffffstop:
Wim, Peter

De Marmot/Koningsarend van de Alpen ....
Koningsarend
Vandaag hadden we onze koninginnenrit van de Alpen gepland.
De dag voordien had Peter al een eerste poging tot sabotage uitgevoerd door 12 bar op de achterband van Wim te zetten na het uitladen.
Toen Paul s'nachts werd opgeschrikt door een knal wisten we genoeg, s'morgens lag zelfs de buitenband van de velg !! Wim wist dus al direct wat doen na het ontbijt.
Eens iedereen voorzien was van het nodige drinken, eten, mouwkes en een regenjasje niet te vergeten, konden we vertrekken richting Bourg d'Oisans voor de verovering van de Hollandse berg Alpe d'Huez.


Gemiddeld % : 8.1 %
Afstand: 13.2 km
Hoogte start:  744 m 
Hoogte top: 1815 m
Hoogtemeters: 1071 m 
Maximum: 10.6 % 


Vlak voor km 0 werd er nog even halt gehouden voor de groepsfoto waarna we aan het hard labeur van de 21 bochten konden beginnen, we moesten wel opletten dat we bij de splitsing Links zouden houden om het parcours van de Tour te volgen.
De luitenanten namen dadelijk het heft in de handen en de anderen gingen hun eigen tempo zoeken voor de ongeveer 12km lange klim.
Een officiële tijdregistratie vonden we niet van doen omdat we immers nog enkel andere stevige knapen in de loop van de dag moesten verwerken.
Na de eerste straffe 3 km's wisselden de luitenanten van positie en Meliske liep langzaam maar zeker uit, Paul volgde als derde, Fred als vierde en Wim sloot ons groepke af.
Aan Heuz gekomen had den LTee toch al het verschil gemaakt maar besloot toch om den oLT op te wachten daar hij niet zeker was van de route, na raadpleging liet den oLT den andere LTee terug uitlopen.
Met enkele minuten voorsprong kwam Chris dan als eerste aan de aankomst, vlak voor de tunnel, na Peter volgde Paul, Fred en Wim.
Peter had een tijd van ongeveer 1u10 en dat in broeierige omstandigheden, het was inmiddels 35° in de blakke zon !!

Het Podium

Tijdens het wachten ontplofte Peters band zelfs van de warmte of was dit een straf van god voor zijn 12 bar he Wim ;-)
PlofPeter

Eens we terug allen samen waren en terug opgefrist waren gingen we dan op zoek naar de aansluiting van de Sarenne ondanks dat het een slecht wegdek zou zijn paste deze perfect op ons schema om naar Les Deux Alpes te rijden, we zouden het wel eens gaan bekijken of het echt zo slecht was ... het was immers droog.
 AlpeD'Heuz 

Na de korte klim(2km) naar de Col De Sarenne was het verder afdalen over het MTB-wegdek langs het stuwmeer naar Mont de Lans.  
ColDeSarenne

Hier ligt de start van onze klim naar Les Deux Alpes, een mooie klim met weliswaar een kleine afdaling in.
Met enige voorzichtigheid werd de klim aangevat, hij was immers niet zo bekend als de vorige, de luitenanten namen weer het voortouw en de anderen legden zich in hun gebruikelijke plooi. 
Terwijl de luitenanten op de top even uitrusten verliest Paul ergens zijn bril, Wim laat hem links liggen en Fred krijgt een lichte tik van de hamer, de spaghetti zal wel terug de nodige enegie opleveren ....
Geen spaghetti voorhanden maar wel lasagna en pizza's, ook goed, na een bevoorrading bij de plaatselijke spar was het terug afdalen naar het meer, iedereen content want vanaf nu zou het enkel nog bergaf gaan he Fred ...DSC04428
Stuwmeer







Op een klein klimmetje na dus, de klim naar Auris en Oisans  zou net iets teveel(6km) worden voor onze BB, hij keert terug op zijn stappen na een tweetal km klimmen en dat zou hem nog zuur opbreken ook want de 'gewone' weg terug naar Allemont is ook nie min ge zijt tenslotte dan ook in de Alpen he.
Auris
Tijdens het wachten informeert den LTee even bij verkenner Carl of hij al gearriveerd was aan zijn hotelleke aan de Mont Ventoux, ze zaten nog maar in Dijon en het was al dik 16u00. Nicole lag ondertussen ook te bakken maar dan wel in Tenerife :-)
 
Nu was het even de juiste weg kiezen om de "Richel-route" te zoeken; een uitgehouwen weg in de rotswand boven Bourg d'Oisans,
Meliske plakte tegen de wand met zijn hoogtevrees
.

Richel-route


Via L'Armentier le Haut en le Bas kwamen we terug in La Garde, welke zich op 3 km van de start van de klim van Alpe d'Heuz bevind, nu hadden we 2 opties: 1) nog 5km verder Alpe d'Huez beklimmen en dan langs de achtekant afdalen naar Allemont  of  2) direct afdalen naar Bourg d'Oisans en vlak terugrijden naar Allemont.
Wat denkte dazze gekozen hemme ?
Juist ja, afdalen .... dik tegen de zin van de koningsarend.  

Na een klein tijdritje terug kwamen we na dik 97 km, moe maar voldaan, na onze eerste Alpenrit terug in het hotel aan, nog net op tijd voor het dagelijkse pastabuffet. Fred was inmiddels al gewassen na zijn vervroegde 'binnendoor'.
DSC04450

IN MIJN HERINNERING:
Mooie klim, de Adelaar van de Vogezen is verslagen,
de Richel route is niet gemaakt voor mensen met hoogtevrees, Fred heeft de oriëntatie van een vrouw.




19 juni: Croix de Fer – Glandon
Weerbericht: zonnig, opklaringen en 3 regenbuien(22°-29°-14°C!)
Afstand: +- 115km (BB 62)


De Helse(n)tocht .... 

Okay, klimdag 2, vandaag geen nachtelijke ontploffingen of sabotages maar een heerlijk warme ochtend, dud vandaag geen onnodige regenfrakskes meer, er was wel een plaatselijk onweerke voorspeld boven Bourg d'Oisans, maar daar zouden we gelukkig geen last van hebben want we reden de andere richting uit, naar de Croix De Fer.
DSC04456

Eerst konden we nog ons plaatselijk meertje bewonderen en dan werden de formaties gevormd omde klim aan te vatten, het eerste stuk bracht ons naar Le rivier d'Allemont waar er een serieus vals plat was en dus tijd voor wat foto's door fotograaf Peter ...
DSC04463

In de verte konden we enkele serieuze haarspeldbochten liggen en dat duidde op steile percentages, ondertussen was Paul terug aangesloten bij de luitenanten. De bochten bleken een afdaling van 12% te zijn, gelukkig niet al te lang want we moesten daar nog terug over bij de terugweg. Natuurlijk kwam er na zo'n steile daling een even steile klim en Paul liet de luitenanten terug gaan, onderwegen kwamen we ook nog Heidi met haar schaapjes (op het droge) tegen, Peter wist niet waar eerst naar kijken want hij heeft het zo niet voor beestjes he.
Na dit kleine intermezzo was het verder klimmen maar eerst nog wat foto's, Peter wou persé Paul trekken en die was er voor hij het wist ;-)
Wachten Op PaulHeidifotograafPeter








Verder met ze drieën naar de top van het ijzeren kruis ... Paul lost en gaat op eigen tempo verder. Vlak voor de top, op ongeveer 2km ligt links de Glandon, verleidelijk dicht voor de mindere goden van de dag mss. De luitenanten komen eerst aan op de top, Paul komt een kleine 10 minuten later aan. Een tiental minuten later ook de Capitaine ?? Eeuheeuh niet de Majoor ?? Deze had een slechte nacht gehad en deed het dan ook navenant, ondanks de mindere dag kon hij toch nog genieten van de mooie vergezichten.
Nu volgde de lange afdaling naar St. Jean-de-Maurienne, echter zonder de majoor .. hij zou nog even naar de Glandon klimmen en dan gaan uitrusten aan het zwembad :-)

Toen was alles nog peis en vree ....of beter gezegd zonnig en droog !! 
ChaletCroixDeFer

Tijdens de afdaling zouden we de nodige tunnels tegenkomen dus had Peter zijn fiets voorzien van de nodige kerstverlichting.
Meliske en Paul zijn de snelle dalers van dienst tot ze op een ROUTE BARRÉE stuiten in Belleville en besluiten dan te wachten op de Capitaine en den oLT voor overleg.
We kunnen kiezen tussen gewoon verder rijden en trachten de werken plaatselijk te omzeilen of een extra Col !! De keuze was snel gemaakt. 
RouteBarrée

Hup de afrasterbakken over en verder, voorzichtig en traag door de tunnels, nu er was toch geen verkeer(en precies ook geen werken ?)
tot we een werkbuske tegenkwamen, in ons beste frans legden we uit waarom we daar waren en niet de omleiding volgden.
De werfleider was ni echt overtuigd maar ze waren nu toch aan het schoften dus kon het ni veel kwaad.
Nog effe en we kwamen aan de rot(s)werkzaamheden, effe van de fiets en meteen al maar terug over de laatste afrasterbakken voor de verdere afdaling(en soms ook een vervelende, pijnlijke klimmetjes) naar St.Jean-de-Maurienne.


Ditmaal wel spaghetti gevonden, njam, njam, wel veel look ... Peter bevoorraadt ons van water en we gaan op zoek naar de start van de klim ... maar eerst tegen de wind in nog over de snelweg, man wat een vervelend en gevaarlijk stuk tot aan de afslag van haut cuisine, Saint Etienne de Cuines eigenlijk Knipogen

Links af en eindelijk kunnen we aan de 18km lange klim beginnen, wederom in een schitterende zon, na een paar km's begint het echter te regenen, niet zo erg als het warm is, zelfs aangenaam.
Tegen dat we op het 'vlakke' stuk komen in St.Alban de Villards is het reeds opgehouden, den oLT neemt even wat watre van de plaatselijke bron, den Ltee ook maar drinkt er niet van want die verdomde spaghettilook is van deeg aan het werken in zijn maag 
maar hij laat niets merken.
Ondertussen beginnen we aan het zwaarste en laatste deel van deze mooie klim, ook een tweede minder aangename bui houdt ons nu gezelschap en de temperatuur daalt stevig, een nederlanse groupie juicht ons toe en in de volgende bocht is ze foto's aan het nemen van de koningsarend en adelaar.
Op de top gekomen keert de rust weer en de regen verdwijnt even, de nederlandse groupie springt wederom uit haar sleurmobile en neemt nog een fotoshoot(ze zou alles opsturen), we dalen een 100 m af tot aan de kruising met de Croix de Fer en gaan een colaatje drinken in de plaatselijke 'chalet du Col de Glandon' zodat de anderen(Paul en Wim) ook kunnen terugkomen...
 

We bestellen een colaatje en hebben een gesprekje met de lokale bezoekers, even later zien we ook Paul, ook aan de vochtige kant, arriveren. Nadat we iet of wat opgewarmt zijn gaan we ervan door, Wim had gezegd dat we niet moesten wachten dus deden we dat ook, de cafébaas zag dat we wel wat warmte konden gebruiken en gaf ons de traditionele kranten om op de borst te steken voor de nakende, koude afdaling. 
We zitten nog niet goe op het zadel en het begint te zeveren, 20m te druppelen en dan pijpestelen te regenen .... de weg veranderd in een rivier en nergens is beschutting te vinden, we bibberen uit ons vel in volle afdaling met de remmen dicht.
Tegen de tijd dat we beschutting gevonden hebben is het ook zo goed als gedaan met regenen, Fornication Under Consent of the King !!!
Wim is dan nog steeds aan het klimmen en zit constant in de bui te ploeteren !! Fred heeft dan al ne lekkere pasta binnengeslagen en een paar donkere Leffes, de gelukzak.

de verdere afdaling is ook plezant; telkens als er een watervalletje naast je van de berg loopt wordt je voor 10 seconden in het vriesvak gestoken, we kijken al uit naar de korte strook van 12% zodat we ons daar toch kunnen aan opwarmen. De terugweg verloopt verder als de heenweg maar dan andersom en veel voorzichtiger nu het wegdek er nat bij ligt, al vlug is de zon terug van de partij en komen we terug aan het stuwmeer aan, het hotel is nu in handbereik, de Vaujany kan de pot op, pff 4,5 km klimmen daar beginnen we nu ni meer aan.

DSC04543DSC04544DSC04545







Voor één keer is de BB eerst in het hotel :-) we nemen snel een douche en duiken dan in de pasta, ondertussen komt de Yeti met de Colnago ook aangesneld.
De majoor wordt uitvoerig op de hoogte gebracht van onze Helletocht !!  

Helsentocht

Pff, dag 2 zit erop, morgen naar de eeuwige sneeuw.


IN MIJN HERINNERING:
Drie regenbuien, Fred begeeft, mooie landschappen, Wim komt bijna onderkoeld terug aan het hotel, gemiste kans: Col de la mama(Madeleine). 

  


20 juni:  Galibier- Télègraphe 
Weerbericht: Zonnig, winderig(14°-28°-14°C)
Afstand: +- 64km


Tweeduizend zeshonderd zes-en veertig meter ... 

Vandaag stond onze hoogste col op het menu.. maar omdat de lange tocht naar de Lautaret iets te ver en te gevaarlijk is vanwege de veelvuldige smalle tunnels was Meliske buschauffeur van dienst.

De rit verliep voorspoedig en buiten de afstand en wat kleiner bulten was het niet echt een verlies dat we dit niet met de fiets gedaan hadden, het was wel mooi om eens te zien waar de Majoor de eerste dag vertoeft had toen wij op de 'richel' zaten. 
DSC04553

Na een dik uur kwamen we op de top van de Lautaret aan op 2057m hoogte, hier start de 'maar' 8 km lange klim langs de zuidkant van de Galibier, maar quasi even moeilijk als langs de andere kant...
Uitladen, de fietsen en onszelf prepareren en dan hop naar de top.
De eerste kilometer nog samen en dan ieder op eigen tempo in onze bekende formatie, de luitenanten op kop en de Capitaine die afsluit, de 1ste soldaat en majoor tussenin. 
 
DSC04565DSC04566DSC04575







De klim leverde weeral prachtige zichten op en mede dankzij Peter werden deze dan ook veelvuldig op foto vastgelegd, ook een reden voor hem om telkens den LTee even te laten gaan waarop die, gentleman als hij is, telkens wachtte om op zijn beurt dan een fotootje van den oLT te maken. Natuurlijk werd ook zo direct de competitie tussen beide vogels uitgeschakeld en kwamen ze samen boven, waar het verdomde koud was mede door de wind.
DSC04599

Nu was het wachten op de anderen zodat we samen konden afdalen naar Valloire ... de regenfrakskes werden ondertussen aangetrokken ter bescherming tegen de koude wind
.
Na een tiental minuten was de laatste binnen en konden we vertrekken ...één van de afgebrokkelde ijsmuren belemmerde de start van de afdaling.
DSC04600

De afdaling toonde mooi hoe zwaar het straks wel zou worden als we terugkwamen, dit keer was er geen alternatief voor onze majoor dus nu de krachten sparen voor de klim naar deTèlégraphe. 
Het begin was geweldig snel en indrukwekkend zo zonder vangrails naast de weg maar eens de streke percentages verdwenen waren was het enkel nog vals plat, ja soms moesten we zelfs bijduwen in de afdaling, al dra kwamen we in Valloire aan.
We waren blij dat we na dit koude onderdeel even inde zon konden ontdooien, de BB en den LT gooien de schoentjes uit om de voeten op te warmen.
Even wordt er door de capitaine geopperd om de klim naar de Tèlégraphe over te slaan, maar het is maar een dikke 5km en normaal was het niet al te steil ... dus besluit hij om het toch maar te wagen.
Het was eigenlijk een belachelijke klim, eens we het doorhadden kwamen we terug in groep aan, de Majoor deed zelfs een poging om eerst boven te komen op deze puist.

Valloire

Een triootje Belgen die van de andere kant kwamen vonden het toch al wel redelijk zwaar en zorgden voor onze groepsfoto, ook zij zouden de Galibier nog beklimmen langs de langste zijde.
Er was daar, buiten wat motards, ook niet veel bekijks dus 'daalden' we terug af naar Valloire op zoek naar spaghetti. 
Onder kundige leiding van den LTee werd een mooie eetlokatie gevonden in den hof van een knap hotel.

Niet iedereen had het op pasta begrepen deze keer ...
DSC04608DSC04609
ValloireEetdag






Na het lekkere eten sprongen we terug de fiets op richting Les Verheys, de eerste 5 km blijft onze groep nog goed samen, dan begint het zwaardere werk en valt ze uit elkaar in de ondertussen bekende volgorde.
DSC04620

Tot in Plan Achat gaat het gestaag omhoog en dan duikt plots die 8km lange muur aan de rechterkant op, niet te geloven dat we daar overheen moeten, laat staan dat dat mogelijk is op een fiets.
DSC04625

Even slikken, de wind trotseren en op zoek naar de eerste haarspeldbocht voor wat beschutting tegen de harde wind.
Met nog een 5-tal km's te gaan komen de luitenanten twee van de drie landgenoten van aan de Télègraphe tegen, al wandelend op hun klikkers naast de fiets, duidelijk niet genoeg getraint, zouden er in onze groep ook slachtoffers vallen ?? 

Naarmate de klim vordert wordt je precies gewend aan de percentages en zorgt een aangepast tempo dat het allemaal wel redelijk te verwerken valt, toch zijn we blij als we aan de laatste kilometer kunnen beginnen, deze is dan wel meer als 10% maar wetende dat dit echt de allerlaatste klim van onze 5-daagse trip is neem je die dan ook met plezier, das misschien wat overdreven, je neemt em gewoon en daarmee basta, neen geen pasta :-)
Op de top ontmoeten we de andere landgenoot, duidelijk de beste vande 3 want hij is toch al wel even boven zegt hij. 
 galibier

Na de hergroepering van de eerste drie , iedereen was relatief vlot bovengekomen, begint de gevaarlijke afdaling, even wordt er gestopt voor een eerbetoon aan de stichter van de Tour, even maar want het is verdomde koud.
HenriDesGrange


Iedereen komt veilig naar beneden, nadat Fred en Wim zijn aangekomen kruipen we snel in de lekkere warme bus en Meliske brengt ons veilig terug naar het hotel.  
Na de zoveelste, maar ditmaal laatste pasta, staat ons nog een gezellige BBQ te wachten als avondmaal.
 
Bij een gezellig pintje worden de afspraken gemaakt voor het vertrek en de volgende ochtend om 5uur zal de wekker reeds aflopen. Het management zorgt nog voor 5 lunchpaketten voor onderweg.


IN MIJN HERINNERING:
Mooiste klim, gevaarlijkste afdaling, Col buiten categorie, iedereen met onderscheiding geslaagd, buschauffeur.
 


 

21juni : vertrek Allemont-aankomst Olen

Reeds om 6u00 stonden we klaar om de lange terugreis aan te vatten, den LTee zou ons vanuit Allemont naar de eerste peage loodsen waarna de majoor eindelijk ook eens zijn stuurkunsten mocht tonen, daarna kwamen de andere chauffeurs in omgekeerde volgorde aan de beurt.
FredOnWheels

Vermits deze keer Meliske voornamelijk op de achterste banken vertoefde was de muziekkeuze iets minder .. luid, in alle geval he Fred.
Ten gepaste tijde wordt er gestopt om te eten te plassen en om van chauffeur te wisselen zodat iedereen in alle comfort kon reizen.
DSC04647DSC04648DSC04649






Eens in België veranderde ook het zonnige Franse weer in het typische Belgische regenweer ... oh wat hadden we dat toch gemist :-)
Gelukkig was de Kempen droog tegen dat we daar waren, de Capitaine werd thuis afgezet, hij zorgde nog voor de nodige sponsen en de rest van het peloton kon het busje gaan reinigen om onze kas te spijzen.
Na de Car-wash werd soldaat Koen en den LT afgezet, de Fred volgde.

Vermits onze stamkroeg café Den Hoek gesloten was, wegens verlof, besloten we om, na een kleine opknapbeurt, Peter een bezoekje te brengen.
Na een snelle wasbeurt en hap gingen de Capitaine en den LTee het busje terug afzetten in Winkelomheide, de oLT had alle foto's reeds op USB-stick gezet, het resultaat kun je terugvinden bij de  geijknamige rubriek. 


BusjeKomtZo

Met dank aan de roadmap van Wim, fotograaf Peter en Fred, www.climbbybike.com en de Tourcol-gids van Lucien van Impe.


for sale ...PhotoBretonWPhotoBretonPe
PhotoBretonF

 

 

 

 

 

 

 



  AlpeDheuzKoen.jpeg GalibierBB.jpeg AlpeDheuzLT.jpeg



 

23:46 |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.